Mijn gewicht schommelt tussen de 100 en 105.

In korte tijd.

Ik geloof echter dat mijn weegschaap schommelt, niet mijn gewicht.

Onbetrouwbaar sujet!

 

 

Het is steeds moeilijker om op gewicht te blijven naarmate je ouder wordt. Dit heeft verschillende oorzaken:

  • Je stofwisseling vertraagt. De energie die je binnenkrijgt met eten verbrandt minder snel, maar sla je sneller op als vet.
  • Je spiermassa neemt af. Spieren verbruiken meer energie dan vet, dus met minder spieren in je lijf houd je meer calorieën over. Daarnaast zijn spieren nodig om goed te kunnen blijven bewegen.
  • We bewegen minder naarmate we ouder worden. Hierdoor verbruik je minder energie.

Dit alles zorgt er voor dat je met minder energie afkan. Pas je je voedingsgewoontes hier niet op aan, dan zal je gewicht toenemen. Helaas zorgen al deze veranderingen er ook voor dat afvallen minder makkelijk gaat.

Ik heb niet de indruk dat Maarten van Rossum zich ooit 3 seconden druk maakt om de gezondheidsrisico’s die hij loopt met zijn overgewicht. Misschien vergis ik mij.

Niet bezig zijn met dik of dun,  en andere zorgen in het hoofd. Er mogen zijn.

In het herfstbos. Het hoofd legen en met paddestoelen(foto’s) thuiskomen, genieten.

voorweightikveel

Ingeslapen!

Ik weeg al een maand of negen ongeveer hetzelfde.

Hoe kan dat.

– even rust op de plaats

– het is wel even goed zo

‘Even’, dus. Kuch.

Tot je voor een bepaalde operatie niet in aanmerking komt omdat je BMI daarvoor 30 moet zijn en je ontdekt (alsof ik dat niet wist) dat je daar nog flink boven zit, en dit gewicht nog steeds ‘obese’ is.

Mooi obese is niet lelijk. Dat zeg ik dan tegen anderen. Niet tegen mij.

En mijn knieën. Enzo.

Het is niet zo goed zo, ik ben nog steeds dik.

Niet dat het een obsessie is, maar je kan niet anders dan er bewust mee bezig zijn. Om de draad weer op te pakken. Van bewegen val ik niet af, maar door bewegen voel ik me wel beter, en kan ook door dagelijks voldoende bewegen makkelijker toe met kleinere porties. Gisteren een half uur gefietst en een uur in de tuin gewerkt, morgen weer kilometer of vijf lopen met wandelgroepje en zo meteen ga ik fietsen. Ik drink veel water en thee. Wil meer groenten eten, afgelopen dagen steeds groentesoep vooraf. Een extra gang wat meer werk, maar het is lekker én het werkt.

Verder letten op koolhydraten en regelmaat.  Alles opschrijven. En gewoon doorgaan. Testcase in geduld weer.

Eigenlijk denk ik dat de diepere gedachte achter mijn stilstand is dat ik niet echt geloof dat ik het kan, of ik het waard ben, zelfs, dat het iets voor anderen is niet voor mij, om een ver doel te bereiken.

Maar vandaag weet ik dat zo net nog niet. Ik ben dan wel niet verder afgevallen, ik heb wel veel doorleefd de afgelopen tijd.

En dat scheelt.

het schiet niet op.

En toch: 8 ons eraf, niet weer een kilo erbij.

En ook: eind van de middag wegen of vroeg in de ochtend is echt wel een verschil

Ik prijs mezelf nog niet rijk maar ik ben met erg veel dingen bezig die zich ten goede keren, niet alles, sommige dingen worden niet beter, waar ik geen invloed op heb kan ik op een zo gezond mogelijke manier mee omgaan, maar al deze goede ontwikkelingen laten zich nog niet zien in een fors en stabiel gewichtsverlies. Streef toch wel naar een pondje per week vanaf nu.

Ik zie wel dat ik tijd overhoud. Ik kan nog meer gaan wandelen bijvoorbeeld. De dagen worden weer langer. Bij Tactus ben ik aan het afbouwen, huiswerk doen betreffende ‘terugvalpreventie’. En aan de motivatie werken. Doelen voor ogen houden! Broekmaat 46?

Ik héb een keer 120 kilo gewogen. Ik weeg nu 105. Eigen weegschaal.

Laat ik zeggen dat de eerste 15 kilo het moeilijkste was.

Het meest heeft gekost en het langste geduurd.

Ik heb hulp gekregen om de eetstoornis op te lossen.

Dat kost veel tijd.

Nu ben ik alleen nog maar gewoon te dik.

Het mag nu wat sneller gaan.

Steeds weer opnieuw beginnen, mezelf motiveren.

Meer bewegen en fanatieker bewegen en vaker bewegen. Tegelijk beter grenzen bewaken, want de ene na de andere blessure  belemmert me dan weer.

Eigenlijk dacht ik dat het misschien wel voldoende zou zijn wat ik al afgevallen ben. Maar dat is niet zo.

Maar veel bladeren in de nieuwe voorjaarsmode en wat ik over een tijdje allemaal aan kan. Dat is toch alweer een stuk luxer idee dan ‘ik moet er nú wat aan doen, anders ga ik dood’

Ik ben er nog niet. Doorzetten!

 

 

 

 

Mijn geheim?

Elke avond chocoladevla.

(kwark of biogarde met cacao)

 

Mijn netste broek evenals de ‘kan er nog net mee door’ is in de was.

Ik heb twee afspraken. Wat trek ik aan.

Toch eens proberen, die oude  splinternieuwe nooit gedragen want te klein gekochte (uitgevallen) mooie donkergrijze spijkerbroek, onderin de kast op de stapel met virtueel label:  ‘draag ik vast nog wel eens, maar niet heus’.

Hij past! Hij past! Hij past! Hij past!

Dat lied Y.M.C.A. van Village People  waar ik vroeger zo’n hekel aan had is op de radio.

Ik dans in mijn hervonden maatje 48.

bloesm

(foto met foon, nepbloesem in wachtkamer)

Acute depressie. Grijze dag. Grotendeels in bed doorgebracht. Enorme zak nacho chips en pak reuzenmergpijpjes gekocht en opgegeten. Hielp even een beetje. Boek van Isa Hoes besteld. Morgen weer een dag.

antibie